Sayfalar

25 Nisan 2012 Çarşamba

Evde Birlikte Faaliyet Yapıyoruz

İyi bir anne olmaya çalıştığımı düşünürdüm. Ama hiç de yeterli olmadığımı birkaç gündür yaptığım araştırmalar neticesinde anladım. Çevremdeki insanlar, çocuk yetiştirme çabamı takdir eder aslında. Ama güzelin de güzeli varmış. Anne olmak, emek vermek demekmiş. Emek verdikçe çocuklar şekillenirmiş. Birkaç gündür Montessori eğitim çalışmalarını, annelerin bloklarını okuyup izlemeye başladım. Bir yandan kendimi müthiş yetersiz hissettim ve canım sıkıldı. Bir yandan da çok geç kalmadan bu yöntemi keşfettiğim için kendimi şanslı hissettim ve çalışmalara başladım.  Nuran Evren Yılmaz'ın, Selin'in annesi'nin, Poyraz'lı Günler'in ve Almina'nın annesi'nin bloklarından, daha pek çok yerden okuyup araştırmaya başladım ve araştırmalarımı tek tek denemeye başladım. Henüz oğluşum Deniz Baran da acemi, ben de acemiyim, ilk gün için biraz bocaladık.

Araştırmamda gördüğüm gibi,
* Oğlumun sağına oturdum, onu kendi soluma aldım.
* Transfer çalışmasına elle başlamam gerekirken, maşa ile kaptan kaba pamuk transfer denedik, ama bugün bu transferi gerçekleştiremedik. Oğlum biraz sinirlendi. Hata bende.
* Transferi soldan sağa doğru ve sağ elle gerçekleştirdim ki görebilsin.

Oğlum, bir aktiviteyi yapmakta zorlandığı zaman sinirleniyor. Bu benim yaklaşımımla ilgili olabilir. Kendimi tekrar gözden geçirmeliyim.

İkinci çalışmamız, büyük renkli bir kağıda büyük bir balık çizdim ve içini birlikte yapıştırıcı ile kapladık. Parça parça kopardığım pamukları bu resmin içine yerleştirdik. Yaptığımız çalışmayı buzdolabının üstüne astık ki babamız akşam gelince bu resmimizi görebilsin. Ancak çalışmalarımızın fotoğraflarını çekemedim. Zira oğluşumun ürkmesini istemedim. Çünkü oğluşum fotoğraf çektirmekten çok fazla hoşlanmıyor. Yavaş yavaş alıştıkça denemelere devam edeceğim.

Daha sonra bundan da sıkıldık ve parmak boyası yapmak istedik. Parmak boyası ile sayfalarca boyama yaptık. Boyadığımız sayfaları yırtmamak bizim için büyük bir gelişme, zira oğluşum defter ve kitapları yırtmaktan çok hoşlanıyor. Yaptığımız sanat çalışmalarını akşam gelince babamıza gösteriyoruz, sıkıldıkça aktivite değiştiriyoruz. Böylece yırtmak için sebebi kalmıyor.

Aklımdaki başka bir faaliyet de çocuk şarkıları öğrenmek ve birlikte söylemek.
Mini mini bir kuş,
birgün birgün bir çocuk,
ali babanın çiftliği,
daha dün annemizin,
köpek uçmak istemiş,
pazara gidelim,
küçük kurbağa,
yağmur yağıyor bildiğimiz şarkılar. Daha da öğrenmeli, birlikte söyleyp eğlenmeli.

Şimdi sıra transfer çalışmasını onun için başlangıç seviyesine getirmekte. Oldukça rahat tutabileceği büyüklükte taşlar alıp kaptan kaba transfer etmesini sağlamakla çalışmalara başlayabiliriz. Hatta yıllar önce aldığım renkli taşlarım vardı, onları kenardan çıkarsam iyi olacak.

Şu anda uyuyorlar, uyandığında yeniden faaliyet yapabiliriz diye umuyorum. 

Bu arada, ara sıra canım sigara da istiyor ama bir yemin ettim ki dönemem. Aslında yokluğuna oldukça alıştım, ara sıra bir istek geliyor. Büyük bir yemin ettim sigara içmeyeceğime, bu yeminime de sadık kalmaya kararlıyım. Her şey onlar için. Beni sigara içerken görmesinler, böyle bilmesinler. Keşke hiç başlamasaydım. Yıllarımı heba etmeseydim.

Oğullarım için bir şeyler yapabildikçe kendimi daha mutlu hissediyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder