Sayfalar

6 Temmuz 2012 Cuma

Ailem

Bugün (perşembe) sabahtan akşama kadar annemlerdeydik. Güzelliklerle birlikte durum değerlendirmesi yaparsak; 

1- Deniz Baran çılgınlar gibi oynadı, zıpladı, koşturdu, ablaları onunla çok ilgilendi. Bahçivan amca, oyuncakçı teyze, yağ satarım vs. birsürü oyun oynadılar. Oğluşum gülmekten eğlenmekten oynamaktan yorulmadı. Onu öyle eğlenirken görmek büyük keyif!

 Ama Deniz Baran o hengamenin içinde öğle uykusu uyumadı, bütün gün ve bütün akşam tam gaz oynadı.

2- Deniz öğle uykusu uyumadığı için, gürültüden Barış da uyuyamadı, ilerleyen saatlerde bitkin düştü, sızdı.

3- Deniz öğle uykusu uyumadığı ve de dinlenmediği için, ablaları da yoruldu, ilerleyen saatlerde onlar da bitkin düştüler.  Biz de onları izlerken yorulduk.

4- Deniz öğle uykusu uyumadığı için hırçınlaştı, ara sıra saldırganlaştı, kimi zaman alınganlaştı. Ancak genel ruh hali keyifliydi. Bu kadar hırçınlığı doğal karşıladım.

5- Bütün gün bir arada olmak herkes için zordu. Ama en çok Barış için zordu. Kıyamam küçüğüme. Onlar bize gelse, galiba daha keyifli olacak. Zira bizim evde Deniz Baran'ın gazını alacak bilumum faaliyet malzemesi var, Barış'ı da başka odaya götürüp yatırsam, telsizi açsam, o da rahat eder. Bir de öyle deneyelim.

6- Deniz ilgi çekmek için mi yapıyor anlamadım, ablalarının adlarını öğrenemedi! Bir gün içinde 30 - 40 kere isimlerini sordu, acayip gıcık etti hepimizi! Gerçekten sabır istiyor.

Tüm zorluklarına rağmen, oğullarımla, annemle, babamla, ablamla, yeğenlerimle bir arada olabilmek, çok mutluluk verici. Kahkaha sesleri mızıltılardan çok daha fazlaydı. Gecenin sonunda koşmacalı oyunlar yerine, fiziksel aktivite gerektirmeyen kurgusal oyunlar daha baskın oldu, sakin sakin oynadılar Deniz ve Berna. Birlikte oynadıklarını görmek çok güzel. Çok keyif aldım, seneye Barış'ın da aralarına katıştığını hayal ettim. Bu günü beynime kazıdım, güzel hatıralarımın arasına kattım. Haftaya birlikte Fuara gitme kararı aldık. Hadi bakalım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder