Sayfalar

4 Ağustos 2012 Cumartesi

Tatil Dönüşü Sendromu

Deniz Baran tatil dönüşü sendromu yaşıyor. Hepimiz biraz buruğuz aslında ama, Deniz'inki had safhada! Bir tek Barış'ın dünyadan haberi yok! Deniz'in yüzünden düşen bin parça. Yemek istemiyor, gülmüyor! Yani şöyle söyleyim, bırakın gülmeyi, olur olmaza ağlıyor! Eve gelene kadar hep bir umut taşıyarak "nereye gidiyoruz" diye sordu!

Güzel bir haftaydı, hiç bitmesin istedim. Her güzel şey gibi bu da bitti. Yenisine kısmet!

Not: Valla biz bile kendimize gelemedik. Hepimizde bir sinir bir sinir. Her tatilden dönen bizim gibi mi olur bilemiyorum. Barış şu an uyudu. Kocam Deniz Baran'ı markete götürdü. Deniz bunun öncesinde koltuğa su döktü, koltuk üstünde benim bilgisayarım  da vardı. Su ona gelmiş, bilgisayarım mevta! Ben şimdi eski ama iş gören emektar bilgisayardan yazıyorum. Kendi bilgisayarım Q klavye idi, bu F klavye. İyi ki her ikisini de kullanabiliyorum, yoksa şu anda sinirlerim daha çok bozulmuştu. Haaa bu arada tüm bunların öncesinde Deniz'in eve çiş yaptığını da belirtmem gerek! Tuvalet eğitiminde sil baştan! Yaa her şey yolundaydı, damla bile kaçırmıyordu. Tatil ne kadar çok etkiledi oğlanı! Şimdi sabırla yeniden bu işin üstesinden geleceğimi umuyorum. Ooooffff ki ne oofffff!!!

Ek: 05.08.2012 - Deniz Baran dün gece yatağını ıslattı! Üzüldüm. Sanırım çok büyük bir üzüntü yaşıyor tatilden döndüğümüz için. Sabah da sürekli huzursuzluk çıkardı. Uyuyan kardeşini yatağına götürdüm, peşimden geldi ve uyandırdı. Tuvalet meselesini çoook rahat atlattığımızı düşünüyordum, ne de olsa 3 ay oldu tuvalet eğitimini tamamlayalı! Ama şimdi başladığımızdan da daha gerideyiz! Şimdi öğle uykusunda. Yatmadan önce kakaolu süt içmek için bağıra bağıra ağladı! Biz Barış doğduktan sonra aman üzülmesin, ezilmesin diye onu çok şımarttık. Ne büyük hata! Sonraları da Barış uyanmasın diye Deniz ağladığında istediklerini hemen yerine getirdik. Hata bizde! Sonuç ortada. Deniz Baran şu an oldukça uyumsuz, istedikleri yerine getirilmediğinde kötü özler söyleyen (sabah bana git burdan dedi, bu onun en sık kullandığı kötü sözü) bir çocuk haline geldi. Buna dur deme zamanım geldi ve geçiyor bile. Bir hafta müddet verdik ona. Tuvalet eğitiminde başarılı olursak haftaya aquaparka götüreceğiz ödül olarak. Bu hafta içinde de elimden geldiğince faaliyet yaptıracağım. Bakalım.... Vallahi çok zormuş çocuk yetiştirmek. Ne bu şimdi 2 yaş sendromunun yeni bir tezahürü mü?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder