Sayfalar

14 Kasım 2012 Çarşamba

Barış'ıma....

Dün gece emzirmeyi bıraktım. Zaten biberon da kullandığımız için daha bir şey anlayamadı. Ben çok üzgünüm. Rahatsızlığım aylardır (6 aydır) sürüyordu. Birkaç kere farklı doktorlara gittim. Testler yaptırdım. Emzirme nedeniyle olduğunu söylediler. Aylardır dayanıyorum ama artık vücudum alarm veriyor. Avuç avuç saçlarım dökülmeye başladı. İlaç tedavisi de uygulanamadı emzirdiğim için. Sözün özü, buraya kadarmış, bitti. İnşallah önemli bir şeyim yoktur, emzirmey bıraktığım için kendiliğinden düzelirim. Bir hafta kadar bekeleyeceğim, düzelme olmazsa tekrar doktora gideceğim.

Barış'ım,  en az bir yaşına kadar seni emzirmek istemiştim, olmadı. Üzgünüm.

Deniz'im, seni iki ay kadar emzirebilmiştim, çok üzgünüm....

Daha önce de yazmıştım, anneliği emzirme ile özdeşleştiriyorum, oysa ki değil, biliyorum ama kalbime söz geçiremiyorum. Bu konuda başka da bir şey söylemeyeceğim!

Not: Emmeye Devam  başlıklı yazımda gelişmeleri yazdım, her şey yoluna girecek.

2 yorum:

  1. Hiç emziremeyen biri olarak teselli etmek istedim.Ne kadar emzirebildiyseniz kar bence.Endişelenmeyin.

    YanıtlaSil
  2. Uzmanlar emzirmenin önemini anlatırlarken, herhangi bir sebeple (anneden veya bebekten kaynaklanan sağlık sorunları gibi)emziremeyen annelerin yaşadıkları psikolojik travmayı hiç düşünmüyorlar! Ben öyle bir şartlanmışım ki, son 6 aydır canımı dişime taktım ama daha fazla dayanamıyorum, buna rağmen emzirmeyi bıraktığım için tek kelime ile depresyona girdim diyebilirim. Dünden beri elim hiçbir şeye ermiyor, kendimi iyi hissedemiyorum.

    YanıtlaSil