Sayfalar

22 Ocak 2013 Salı

Sözcük Çalışması Yapalım

Bu aralar Barış Çağan ile en çok kelime çalışması yapıyorum. Ocak ayında geçirdiğimiz dilaltı bağı ameliyatı sonrası kendimce, kendi aklımca, annelik içgüdülerimin beni yönlendirmesi ile her gün, bazen bir iki dakika, bazen de yarım saat kadar kelime çalışıyorum oğluşumla. Görüntülerimiz var ama, ailemize özel.

Neler yapıyorum, nasıl yapıyorum...

Basit bir sözcük seçiyorum öncelikle. Babası "baba", ben "anne", abisi de "abi" sözcükleri üzerinde yoğunlaşıyoruz. (neden acaba) Aynı sözü defalarca, yavaş yavaş tekrarlıyorum. "Annn" dedirtmeyi başardım. :) Kimi zaman da ünlemler yapıyorum. Aaaaaaaaaaaaaaa, eeeeeeeeeeee gibi sesler çıkarıyorum, taklit etmesini bekliyorum, ediyor da.

Kelimeleri anlamasına gelince.... Söyleyebildiğinden kat kat fazlasını anlıyor. "Gel", "aferin", "alkış", "çak", "eğil" (masa altından geçerken söylüyoruz, hemen uyguluyor), "hayır", "kalk", "uyku", "at", "meraba", "baybay", bariz bir şekilde anladığı sözler arasında yer alıyor, zira bunlara uygun davranışlar sergiliyor. Bunun dışında da kurduğumuz cümleleri anladığını farkediyorum.

Baba, hoppa (anneannesi Barış hoppaaa diyordu, zırt diye hoppa dedi), mama söyleyebildiğimiz kelimeler arasında yer alıyor.

Kelime çalışmam sabırla devam ediyor.

Birkaç hafta içinde başarılı sonuçlar almaya başlayacağımı umut ediyorum. 

Bunun dışında eşyaları atmaya şiddetli bir istek duyduğunu da söylemeliyim. Yemek yerken bir bakıyorum, ağzından çıkardığı lokmaları hep yerlere atmış! Tutup bırakmayı, atmayı çok seviyor.

Top oynarken abisine atıyorum, tutuyor, Barış'ın da eline topu veriyorum, at hadi annecim diyorum, bırakıyor yere, topun gittiği yere bakıyor, biz alkışlıyoruz, o da kendini alkışlıyor. Tam maskara oldu!

Oğluşlarımı seviyorum!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder