Sayfalar

9 Mart 2013 Cumartesi

Barış'ımdaki Gelişmeler

Barış'ım bir yaşından beri koltuktan tek başına inmeyi başarabiliyordu (tabii ki de gözüm üzerinde, her an müdahale edebilecek durumda oluyorum) ama çıkamıyordu bir türlü! 1 haftadır koltuğa tırmanabiliyor, gelip kuruluyor yanıma. Ama hala ilk önce onu kucağıma almam, koltuğa çıkarmam için mızıldanıyor ilk tercih olarak.

Kendi kendine şarkılar mırıldanıp dans ediyor.

Müzik çalınca el çırpıp dans ediyor ve bu arada kafa sallıyor. Kafa sallarken dengesini kaybedip popişi üstüne düşüyor. Çok sevimli oldu kuzum.

Güzel doldu yanacıkları, küçümen bir göbüşü var maşallah.

Saklambaç en sevdiği oyun. Abisi ile ben saklanıyoruz, koşarak ve gülerek arkamızdan geliyor. Hep aynı yere saklanıyoruz, hep aynı şekilde bulunuyoruz. Yer değiştirirsek ve bizi bulamazsa, hemen "burdayıııııızzzz" diye seslenip sarılışıp gülüyoruz. Çok eğleniyoruz. Mutlaka her bulunuşta sarılmak adetimiz. Bazen de abisi saklanıyor, Barış ve ben koşarak abisini buluyoruz.

Bu çağlardaki saklambaç oyunu çok komik! Saklanınca bulunmamak değil, bulunmak önemli! Hatta es kaza bulamamış gibi yaparsam "neden bulmadın beni, ben burdayım ki" diyip küsebiliyor da! İlk zamanlar acemiydik annelik ve babalıkta, iyi saklanıp da bulunamayınca heyecanın ve eğlencenin dozu artar sanıyorduk, Deniz bizi bulamıyordu saklambaç oyununda. Ama bir iki denemeden ve okuyup araştırmadan sonra, bulunmanın daha keyif verdiğini gözlemledik, öğrendik.  Şimdi hep beraber oyun oynarken, çok daha fazla keyif alıyoruz.

Barış Çağan, çok tatlı, sakin bir kuzu ama kıyafet veya al değiştirmesi çok zor! Ağlamalar, direnmeler.... Kabus! Barış kaka mı yaptı, annesiiiiiiiiiii Barış kaka yaptı geeeeelllll.... ooy oy oyyy :)))

Barış'ım hala tam olarak anne demiyor. Heyecan ve hasretle bekliyorum.

Annelik güzel.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder