Sayfalar

17 Eylül 2013 Salı

Anaokuluna Alışma Evresi

Bugün sabah saat 08:00 sularında anaokulunda olduk. Oğluşum aşağıda bekleyeceğime dair benden söz aldı. Ben de sözümü tuttum ve bekledim. Doğaç'ın annesi Seçil hanım ile sohbet ettik.

Oğluma yemekten sonra seni alacağım diye söz verdim. Sözümü tuttum. Yemek sonrası uyku öncesi saat 12.20'de onu aldım. Baktım montunu unutmuş, çık yukarı al da gel dedim (ben gidip alacaktım, görevliler onun almasının daha uygun olacağını söyledi. hala bebek sanıyorum oğlumu sanırım) Aman bir koşuşu vardı ki sormayın. Alıp geldi montunu!

Ağlamadı.
İnatlaşmadı.
Her şey doğal akışında seyrini buldu.
Onu geceleri orada bırakacağımı sanıyor çatlak. Ben gece oradan kaçarım ki dedi. Allah iyiliğini versin len gece orada ne işin var, geceleri kimse yok ki orada. Sadece sabah gidip öğleden sonra eve geleceksin akıllım dedim. Anneannesi ile telefonda konuşurken "anneannesi bak bilgin olsun, okul sadece gündüzleri oyun oynamak içindir, geceleri okulda kalınmıyor sakın yanlış anlama haaa" dedim. Deniz de beni dinledi.

Yarın uyku sonrası onu alacağımı söyledim. O da orada uyumayı reddetti. Büyük abi olunca orada yatarım dedi. Yarına kadar büyürsün, yemeğini ye, evde uyu büyü dedim. Senin kadar olunca demek istedim dedi. Akıllım benim kadar olunca anaokuluna gidilmiyor ki dedim. Sen büyüdün abi oldun, anaokuluna gitmeye hak kazandın, biraz daha büyüyünce ilk okula gideceksin, daha büyüyünce ortaokula gideceksin, daha da büyüyünce lise sonra üniversite... Ben de hepsine gittim tek tek dedim. Haaa anladııımmm dedi bilmiş bilmiş! Arkadaşı ile yanyana yatırmamışlar,(sanırım tam yatakları sermişler, yatma hazırlıklarında iken onu çağırmışım) ona içerlemiş. Öğretmeninden rica et, sizi yan yana yatırsınlar dedim. Tamam dedi. Öğretmeni masal okuyormuş. Bugün orada uyumadı ya, evde benden uyku öncesi masal istedi.Ben de okulun tadına varsın diye masal okumadım, öğretmeninden dinlersin dedim. Tamam dedi!

Saatleri böyle arttırarak tam güne alıştırmayı düşünüyorum.

Annem de gelmedi ya dahazor oluyor ama yapacak bir şey yok.

Bazen acaba tam gün vermekle hata mı ettim diyorum. Ama çalışmam da gerekli!

Vicdan azabı duymuyorum desem yalan olur. Yarım gün iyiydi be ya!

Ama bir ay kadar sonra annem gelecek, youn iş temposuna gireceğim. 20 aydır avukatlık yapmadım, çalıştığım gün sayısı çok az. Çalışmak bana iyi geliyor. Daha mutlu bir kadın oluyorum. Mutluluğum onlara da yansıyor. Ay ne bileyim işte... Sürekli bir sorgulama, yargılama evresi... Annelik bu mudur? Budur!

2 yorum:

  1. Hayirli olsun sorunsuz gecmrsine sevindim tabi yarim gun daha iyi de calismak da meslek sahibi bir kadin a uzun sure evde kaldiktan Sonra ilac gibi geliyor

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle katılıyorum. Bugün Deniz'i anaokuluna bıraktıktan sonra işe gittim, havam değişti, kendime geldim! Sonra eve geldim, küçüğümle hiç başbaşa kalamadığımızı düşündüm, birlikte kahvaltı ettik, zamanla her şey oturacak ve başbaşa yaşına uygun faaliyetler de planlayacağım nasipse. teşekkürler güzel dilekleriniz için. darısı başınıza :)

      Sil