Sayfalar

20 Mart 2014 Perşembe

Konak Meydanı'nda İki Küçük Adam

20.03.2014

Dün kocamı Gaziantep'e yolcu ettik. Apartopar son anda yetişti servise. 13:10'da servisi vardı, 13:15'ti hala evdeydi, koşar adım çıktı, öyle söyleyim.

Kocam gidince, benim de evde durasım gelmedi, aldım çocukları, bindim otobüse, gittim anneme. Gidişim epey meşakkatli oldu, otobüs son durağında ikinci otobüse bineyim dedim ama olmadı, güzergahlar değişmiş, annemlere yakın yerden otobüs geçmiyormuş. Taksiye dar attım kendimi. Gece de eve gelmek istemedim, annemde kaldık.

Sabah güzel bir uyku çekeyim dedim ama herkeste bir sinir bir sinir! Ben acıkınca sinirli olurum, bu huyumu ailemden almışım, Barış da bu konuda bana çekmiş. Düşünün herkes evde sinir bombası olmuş! Ben de korktum kalkıp kahvaltı hazırladım! Neyse ki kahvaltı sonrası herkes yatıştı.

 Kahvaltıdan sonra biraz hoşbeş ettik, Deniz Baran'a söz vermiştim, hazırlandık ve annemlere yakın bir parka gittik. İki saat kada kaldık parkta. Çok güzel eğlendi benim dfındıklar!

Konak Meydanı'nda iki küçük adam
Oradan eve gitmek istemediler. Valla benim de eve giresim gelmedi. Biraz yürüdük ve bir otobüse bindik, Konak'a gittik. Güneşlendik, çimlerde koştular ve yuvarlandılar oğlanlar. Sonra da yorulduk iyice. Birşeyler yedik ve Barış'ın bacak arası acımış, bir banka oturup yanımda taşıdığım merhemi sürdüm, gayet rahatlattım onu. Deniz'in de çişi gelmiş. Konak'ta katlı otoparkın altında zemin katta umumi tuvalet varmış, bilmiyordum, öğrenmiş oldum. Sonra da eve gitmek üzere otobüse bindik.

Otobüste uyumamaları için epey bir uğraştım. Başarılı oldum. Eve gelince içeri girmek istemediler. Dedim scooter falan alalım, olur dediler. Ellerimizi yıkadık güzelce, araba ve scooter aldık aşağı indik. Çocuklar güzelce oynadılar, mahallenin esnafı ile şakalaştılar. Ben sokağa çıkmayı sevmiyorum böyle ama çocukları kıramadım. Son anda dalaştım biriyle! Adam 60 yaşında rahat var. Gözünü dikti çekmiyor. Dedim ne baktın o kadar! Neyse akşam akşam oynattı sinirimi! Apar topar eve girdik. İnsanın kendi mahallesinde kapısının önünde rahatsız edilmeden çocuklarını oynatmaya hakkı olmalı. Ben sözünü esirgeyen biri olmadım hiç. Huyum böyle!

Akşam evde yemeğimizi yedik, saat şu anda 19:56, iki oğlumun da haşatı çıktı ve uykuya daldılar! Şimdi rahat rahat internette gezebilirm. Azcık faaliyet bakayım kuzulara...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder