Sayfalar

29 Nisan 2014 Salı

Tuvalet Eğitiminde 2. Gün... Daha Az Kaza, Daha fazla Cesaret ve Mutluluk...

Bu sabah, Barış'ımın bezini çıkarmayı pek de istemiyorken (ay şu işlerimi bir halledeyim de öyle açayım altını derken) haydi daha fazla bekletmeyim dedim ve açtım oğlumun altını. Ha bire kaza olur diye düşünmüştüm ama Barış Çağan bugün çok daha istekliydi. Bir iki küçük kaza dışında hiç kaza yapmadık. Hatta kakasını bile kendi hatırlayıp lazımlığa yaptı. Sık sık ben hatırlattım annecim çişin kakan var mı, varsa nereye yapacaksın diye sordum. kiminde var dedi koştu tuvaletine kiminde yok dedi.

İşin en umutlu tarafı, ben hatırlatmadığım zamanda da kalkıp kendiliğinden lazımlığına oturması oldu.

Abisinin lazımlığını ona verdik (izin alarak tabii) Zira onun için evde buludurduğumuz lazımlık çişin dışarı kaçmasına yol açıyor. Ucuzdur vardır illeti derler ya... Ucuzunu 10 liraya, çiş kaçırmayan pahalısını 50 liraya almıştık iki sene önce.

Yarın babası ilgilenecek. Ben uzun zamandır çocuksuz bir gün geçirmedim. 7/24 onlarlayım ve biraz bunaldım. Yarın duruşmam var. Duruşmaya gireceğim.

Her şey yolunda çok şükür.

Çok sabır, çok cesaret, çok ilgi ve sevgi.. Bu günlerin tadını çıkarmak lazım. Çok yorucu ama kesinlikle değer!

Gece tuvaleti meselesini de zamanla aşacağımıza inanıyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder