Sayfalar

30 Haziran 2015 Salı

Oyuncak Yasağı Hakkında...

Oğullarımın sepet sepet oyuncakları var. Bu nedenle uzunca bir süredir eşimle aldığımız karar gereği onlara oyuncak almıyoruz. İtiraf etmeliyim ki eğitici oyuncakları gördükçe içim gidiyor ama bizimkiler de kendilerince oyuncak almak isterler ve ipin ucunu kaçırırız diye hiçbir şey almıyor(d)um.

Bundan aylar önce benim küçük kuzum bir markette oyuncak kamyon gördü. Kamyon da oldukça büyük bir şey! Her gördüğünde kucakladı, talep etti ve evde çok oyuncakları olduğunu, onlar eskiyince alacağımı söyleyerek yok olmaz dedim, tamam diyerek bıraktı. Bir seferinde daha sonra sana bu kamyonu alacağım ama şimdi değil demiş bulundum, tamam dedi ve bıraktı. Dün ablam, yeğenlerim ve iki oğlumla markete uğradık öte beri almak için, baktım hala kamyon satılmamış! Benim kekliğim de almış eline kamyonu, teyzesine gösteriyor. Teyzesi bu kamyonu ben alayım dedi ama pahalı bir hediye almasını istemedim ve kabul etmedim. Teyzesi strateji hatası yaparak kamyonu oğlumun önüne koydu, bu senin dedi, sonra ben hayır deyince geri aldı, alayım falan dedi... Nihayetinde "annen izin vermiyor, izin verseydi ben alırdım "diyerek kamyonu kaldırdı. Küçük kuzumun dudağı büküldü ve kollarını kavuşturarak ağlamamak için kendini zor tutup "tamam" dedi! Öylece çıktık marketten. Sabah eşimle aldığımız karar gereği kamyonu aldım, geçen seneden beri büyük oğluma vermeyip dolabın içinde paketiyle tuttuğum star wars karakterini de çıkardım yerinden, kamyonun üstüne bıraktım ve işe gittim. Eve geldiğimde, kapalı balkonumuzdaki çocuk oyun alanımızda kuzularım kamyonla ve karakterlerle oynuyordu. Hiçbir oyuncağı aldığım zaman bu kadar içim mutlulukla kaplanmamıştı. Oyuncak yasağı da bir yere kadar canııımmmm! Ohh bee...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder