Sayfalar

16 Eylül 2015 Çarşamba

Hayatın İçinden Barış'la İlgili Küçük Bir Anı

Barış'ım çok duygusal bir çocuk. Rahmetli anneanneme çekmiş, gözyaşları hazır duruyor, her durumda akıyor. Geçen sabah hayvanlardan söz ediyorduk ve konu dinozorlara geldi. Barış Çağan'ın dudağı büküldü ve ağlamaklı bir sesle : "ama ben t-rex'i çok severim, keşke ölmeselerdi, keşke hala yaşasalardı" diye ağlamaya başladı. Gülsek mi teselli mi etsek bilemedik. Abisi de komodo ejderi var, hepsi ölmedi ki diyerek kardeşinin içini rahatlattı. Böyle de entellektüel bir aileyiz vesselam.

Böyle tatlı küçük anılar kaybolmasın bloga yaz diyor eşim. Elimden geldiğince kaçırmamaya çalışıyorum.

Zaman akıyor, çocuklar büyüyor ve zaman haince hafızalarımızın üzerini toprak misali örtüyor. İşte bu blogu en çok bunun için seviyorum. Zaman zaman açıp okuyup zamanın hızını yavaşlatabilmeyi umuyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder