Sayfalar

28 Eylül 2015 Pazartesi

Okulda İlk Gün..

Oğullarım bugün okula başladılar. Deniz Baran ilkokula, Barış Çağan ise anaokuluna... 

Kuzularıma ve tüm çocuklarımıza, öğretmenlerimize, ailelerimize başarılı, mutlu ve sağlıklı bir yıl diliyorum. Gelelim bizeee...


Çocuklarımın öğretmenlerini ve sınıflarını bugün öğrenebildik. Yaz tatilimiz oldukça hareketliydi ve kayıttan sonra bir daha okula uğramamız mümkün olmadı. Deniz Baran 1-A sınıfına gidiyor. Öğretmeni Muazzez hanım, Barış Çağan ise Ayfer öğretmenin sınıfında. İnşallah hayırlı olur onlar için. 


Bugün saat 10:00 gibi okuldaydık. Komşum, 1. sınıfların saat 10 civarı okula gideceğini söyledi. Eşim ve ben de iki oğlumuzu alıp saat 10'a doğru okulun yolunu tuttuk. Okula yaklaştığımızda, mikrofondan Deniz Baran'ın adının okunduğunu duyduk, böylece 1A'da olduğunu öğrendik. Eşim bizi hemen indirdi, direksiyona geçti (ben birkaç gündür araba sürme çalışmaları yapıyorum da söylemesi ayıp :) )biz de doğruca sınıfımıza gittik. Barış, Deniz ve ben arkalarda yer bulduk. Öğretmenimiz kendini tanıttı, biraz sohbet ettik, ihtiyaç listesi verdi, yoklama yaptı. Bu sırada babası geldi, ben de Barış'ı alıp sınıfını bulmaya gittim. 


Barış'ım bu sene kendisinden büyüklerle aynı sınıfta olacak. 1-1,5 yaş büyüklerin arasında olacak ve bu konuda endişelerim var. Öğretmeni benim gözümü biraz korkuttu. Sizin içiniz rahat edecek mi dedi?! Sanki ben kötü bir anneyim ve oğlumu ateşe atıyorum... Barış boyamalar yapar, hamurla, parmak boyalarla çalışmalar yapar, eşleştirmeler, tangramlar, küplerle ilgili çalışmaları sever. Daha önce özel anaokuluna gönderdim ve kendinden büyüklerle aynı sınıftaydı, bir sıkıntı olmadı dedim. Ayrıca abisi var ve onun arkadaşlarıyla gayet uyumlu oynayabiliyor. Tuvalet alışkanlığını sordu. Ben de elbette var ama temizlik konusunda destek istiyor dedim. Yardımcıları varmış. Bakalım, deneyeceğiz dedi. Ben çok bir şey beklemiyorum, keyifli faaliyetler yapsın, yeterli dedim. Tamam bakacağız dedi. Böyle güvensiz yaklaşımı benim kafamı karıştırdı. sonuçta burası ilkokul değil, anasınıfı ve her çocuk kendine özeldir, her çocuk kapasitesi doğrultusunda faaliyetlere katılır öyle değil mi?! Barış'ımın sınıf arkadaşları sabah 08:00 gibi gelmiş ve biz oraya gidene kadar dağılmışlar. Biz de yarın erkenden orada olacağız, arkadaşları ile tanışmasına, kaynaşmasına bakacağım. Barış Çağan'ım zaten endişeli bir ruh halinde şu sıralar, ya sana bir şey söylemek istersem dedi bugün. Ben de ne söylemek istersin mesela dedim, seni seviyorum anne demek istersem dedi. Haydi şimdi söyle o zaman dedim, seni seviyorum anneciiğiiimmm dedi, ben de seni seviyorum oğlum dedim, sarıldık. Ayrılık korkusu, okul korkusu var haliyle. Onun duygu durumunu karıştırmayı asla istemem. İnşallah hayırlısı olur... Deniz Baran'ın ders başı ise saat 10:00'da. Böylece iki oğlumun ders başlangıcı çakışmayacak. Buna memnun oldum. 


Okul korkusu Deniz Baran'da da var. Birkaç gündür pasif agresif bir tavır sergiliyor. Mesela dışarı çıkıyoruz, sürekli ayakkabısı ile üstüme basıyor, yapma dedikçe tekrar yapıyor. Gergin olduğu dönemlerde, benim sinirlerimin zıplama sınırlarında dolaşmayı çok seviyor. İlk kez olmuyor bu tavrı, o nedenle biliyorum. geçen yaz başında Deniz Baran'ı Barış Çağan'ın anaokuluna yaz okulu bölümüne göndermiştik. Orada tanıştığı bir çocukla karşılaştı, aynı sınıftalarmış. Çok mutlu oldu. Umarım diğer arkadaşı da bizim okulda değildir, çünkü Can'ı benden süpürge gibi kendine çekiyor dedi. Bu çocuğun betimlemeleri beni benden alıyor. 

Bu hafta hareketli, heyecanlı bir hafta. Hem çocuklarım büyüdüğü için mutlu hem de aynı nedenle buruk hissediyorum. Arada ağlıyorum çaktırmadan. Hadi küçük fındığımın mızıklamasını anladım da benim şu gözlerimin dolmasına bir çare bulunmaz mı yahu?! belli etmeyeceğim diye akla karayı seçtim. 


Büyüyorlar... Seneler çabucak geçiyor. 


Allah cümlemizin evladıyla birlikte benimkilere de zihin açıklığı versin, güzel günler göstersin.

 Kışımız bahar gibi olsun, yüreklerimiz sıcacık, umut dolu olsun. 

Güzel yüzlerinden gülümseme eksik olmasın kuzularımızın. 


Ya bismillah.. yepyeni bir döneme başladık, hayırlısıyla...





Okul ve bayram öncesi ilk kes Deniz Baran Kuaförde tıraş oldu. Önce beğenmedi saçlarını bu mu havalı dedi, sonra kuaför abisi fön çekti, waks sürdü, öylece hoşuna gitti. Küçük de sanki tiryaki mübarek, nasıl tutmuş lolipopu!

.Erkek kuaförünü de görmüş oldum oğlum sayesinde.

Bayram öncesi oğluma okul alışverişi yaptım, ilk kez okul kıyafeti giydiğinde elbette ki ağladım!


2 yorum:

  1. Okurken bazı yerlerinde benim de gözlerim doldu. Ne olacak bizlerin bu duygusallığı ama
    bizdeki duygusallık onlarda yok. Erkekler biraz daha duygusuz bu konularda. Hayırlı olsun güzel bir yıl geçirmeniz dileğimle....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim. cümlemiz için hayırlı bir yıl olsun. duygusallığın çaresi yok maalesef :) ağlaya ağlaya alışacağız galiba. :)

      Sil